عقربه‌ها

مثل دو تيغه الماس

بر مچ دستم برق مي‌زند

و زمين به قطره اشك درشت و معلقي مي‌مانست

ماجراي مرا پاياني نبود

اگر عطر تو از صندلي بر نمي‌خاست

دستم را نمي‌گرفت و

به خيابانم نمي‌برد.

شمس لنگرودي